NUKERKE, KSV Eendracht

//NUKERKE, KSV Eendracht
NUKERKE, KSV Eendracht2018-12-30T14:22:13+00:00

Op 30 augustus 1931 werd er in de Vlaamse Ardennen FC Eendracht Nukerke opgericht en men sloot zich aan bij het Diocesaan Sportverbond (het latere K.V.S.) en wonnen meteen hun eerste titel na het spelen van enkele testwedstrijden tegen Balegem. In het seizoen 1933-’34 werd de Oost-Vlaamse club lid bij de Vlaamse Voetbalbond en eindigde ze tweede na S.V. Sottegem. Dankzij die tweede plaats promoveerde de club opnieuw. Het seizoen 1934-’35 speelde Nukerke in de overgangsklasse Oost-Vlaanderen, waarin ook enkele Nederlandse clubs actief waren. Het jaar nadien sloot Nukerke het seizoen af op een zevende plaats. Het volgende jaar werd de ploeg overgeheveld naar de reeks Zuidwest-Vlaanderen en eindigde ze vierde. In het seizoen 1936-’37 werd voor het eerst met twee ploegen aangetreden. De eerste ploeg eindigde opnieuw tweede, de tweede ploeg werd in dezelfde reeks tiende. Na dat jaar werd het terrein “Negenkoten” verlaten en verhuisde de club naar het plein “Keyzer’s”, eveneens op het grondgebied van Nukerke. Een jaar later, tijdens het seizoen 1938- ’39, werd Nukerke tweede na de buren van V.V. Etikhove. In het laatste seizoen voordat de Tweede Wereldoorlog uitbrak en de competities verstoorde, eindigde Nukerke op een vierde plaats. De ploeg werd wel ernstig verzwakt doordat er enkele spelers gemobiliseerd werden. Tijdens de oorlogsjaren werden er noodkampioenschappen ingericht. In het seizoen 1943-’44 behaalde de groen-witte club de finale van de Schaal van Vlaanderen maar werd ongelukkig verloren tegen Terhagen. 

Op 5 mei 1944 sloot FC Eendracht Nukerke zich aan bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond, kreeg stamnummer 4108 en begon in Derde Provinciale, op dat ogenblik de laagste afdeling.
In het eerste seizoen bij de K.B.V.B. eindigde een jonge ploeg zevende, het seizoen daarna (1945-’46) eindigde men tweede na het naburige Maarke-Kerkem. Voor het seizoen 1946-’47 diende de club opnieuw te verhuizen. Omdat er in het dorp geen nieuw terrein werd gevonden, was de club verplicht een jaar uit te wijken naar de oude terreinen van Sparta, een club uit grensgemeente Melden. Eendracht eindigde dat seizoen vierde. Dankzij erevoorzitter t’ Sioen kon Nukerke reeds het volgende seizoen weer over een terrein op eigen grondgebied beschikken en slaagde erin de titel te winnen. Maar uiteindelijk diende ze deze weer in te leveren omdat ze in de eerste wedstrijd van dat kampioenschap een speler opstelde die nog niet lang genoeg aangesloten was. Het naburige Schorisse won hierdoor de titel met slechts één punt verschil. Het volgende seizoen werd ze nog vierde, maar het jaar daarop wist de ploeg slechts met moeite een laatste plaats te ontlopen. Tijdens de eerste helft van de jaren 50 werden er op sportief vlak geen spraakmakende resultaten geboekt. Tijdens het seizoen 1951-’52 bezette de ploeg nog de vijfde plaats, maar tijdens de twee daaropvolgende seizoenen kwam de club niet verder dan respectievelijk een tiende en een elfde plaats maar herstelde zich met een vierde plaats het jaar nadien. In 1955-’56 leek de ploeg wel een lange tijd op de titel af te stevenen maar moest uiteindelijk vrede nemen met een vijfde plaats op slechts twee punten van kampioen Wortegem.

Op 19 augustus 1956 vierde F.C. Eendracht haar 25-jarig bestaan maar op sportief vlak werd het een slecht jaar. Nukerke werd in het seizoen 1961-’62 zestiende en laatste met slechts drie punten. Toch groeide de club want men startte in het seizoen 1967-’68 met een knapenploeg. Twee jaar later werd ook een scholierenploeg in het leven geroepen. In 1968, toen de club 37 jaar bestond, werd de eretitel Koninklijk bekomen en werd ook gebruik gemaakt om de naam van de club te wijzigen. In plaats van Football Club Eendracht Nukerke heette de club voortaan Koninklijke Sportvereniging Eendracht Nukerke. Tijdens dat seizoen moest de club zich bij de top 8 van het klassement plaatsen of men zou het seizoen daarna in de nieuw op te starten 4de Provinciale moeten aantreden. De ploeg behaalde echter een tiende plaats en moest degraderen. Begin de jaren 70 gingen de prestaties van K.S.V.E. Nukerke, nu dus in de laagste provinciale afdeling, echter weer in stijgende lijn. In het seizoen 1971-’72 streed de ploeg een lange tijd mee voor de titel, maar eindigde uiteindelijk derde. Ook in 1972 werd een supportersclub opgericht, die de club gedurende een lange periode zou steunen. Het seizoen 1975-’76 werd één van de succesvolste uit de clubgeschiedenis. In de voorbereiding op het nieuwe seizoen won Eendracht de beker der Vlaamse Ardennen na een spannende finale tegen V.V. Etikhove dat toen in een hogere afdeling speelde. In de competitie werd al vlug een kloof geslagen met de achtervolgers. Na een aantal nederlagen werd het competitie-einde nog spannend, maar de club slaagde er toch in de titel in 4de Provinciale binnen te halen. Na 33 jaar kon Nukerke voor de eerste maal uit de laagste reeks promoveren. De basis van deze ploeg was dezelfde als die van het scholierenelftal dat in 1971 kampioen werd. De eerste jaren in Derde Provinciale kon de club echter niet meer op het plein “Achter ’t Sioen” afwerken. De gemeente had het plan opgevat om daar een modern multi-sportcomplex neer te planten, dat er echter nooit zou komen. Er moest weer uitgeweken worden naar een veld buiten de gemeente. Eerst speelde men twee jaar op het veld van Kwaremont Sportief, daarna werd één jaar op het veld van Hoger Op Etikhove gespeeld. Doordat de club drie jaar niet over een eigen terrein beschikte, kon ze geen jeugdploegen meer laten aantreden. Ook de inkomsten uit de kantine vielen weg, waardoor de club op financieel vlak een moeilijke periode doormaakte. Het eerste jaar in 3de Provinciale verliep sportief redelijk goed. Nukerke eindigde negende, maar de volgende twee seizoenen wist de club zich telkens slechts via testwedstrijden te redden. In 1979 kon de club echter naar de vertrouwde terreinen “Achter t’ Sioen” verhuizen die nu door de gemeente waren aangekocht en omgedoopt waren tot Gemeentelijke Sportterreinen. In het seizoen 1981-’82 eindigde de club laatste in Derde Provinciale en degradeerde terug naar het laagste niveau. Tijdens het seizoen 1982-’83 legde Nukerke beslag op een zesde plaats. De ploeg maakte daarmee de hoge verwachtingen niet helemaal waar. In de voorbereiding op dat seizoen wist men wel de Beker van Maarkedal te winnen. In de eerste uitgave van deze wisselbeker versloeg Nukerke op het veld van V.V. Etikhove in de finale H.O. Etikhove dat een reeks hoger speelde met 3-1. Nukerke was dat seizoen met vijf ploegen in competitie; naast een eerste en een reserve-elftal beschikte men nu ook over drie jeugdploegen (junioren, scholieren en miniemen). Ook in het volgende seizoen wist E. Nukerke de verwachtingen niet waar te maken, het eindigde ietwat teleurstellend zevende. Een jaar later presteerde men op niveau want het eindigde als derde op slechts twee punten van kampioen Kruishoutem. Vervolgens brak er voor Nukerke een op sportief eerder matige periode aan. Tot in het seizoen 1991-’92 kon de ploeg niet meedingen voor de hoogste plaatsen in het klassement en had nooit echt uitzicht op promotie. De klasseringen die ze op het einde van het seizoen bereikte varieerden van een vijfde tot een elfde plaats. Toen de geruchten over een nakende fusie steeds luider werden, deed de club er alles aan om van het laatste seizoen als Eendracht Nukerke een succesvol seizoen te maken. Ze slaagden daar ook perfect in, want het laatste jaar in de groen-witte kleuren wist men via een derde plaats in de eindklassering voor de tweede maal in de geschiedenis van de club een promotie naar Derde Provinciale te bereiken.

In 1992 fusioneerden KSV Eendracht Nukerke met Hoger Op Etikhove (stamnummer 3906) tot K.S.V. Maarkedal. De fusieclub koos voor groen-rood-witte kleuren (de kleuren van H.O. Etikhove waren rood-wit), behield het stamnummer 4108 van Nukerke en begon in Derde Provinciale.

Bron: KSV Maarkedal

Foto: SeniorenNet Nukerke

 

FC Eendracht Nukerke begin de jaren 30