LOUVIEROISE, R.A.A.

//LOUVIEROISE, R.A.A.
LOUVIEROISE, R.A.A.2017-10-30T23:52:06+00:00

Op 26 december 1912 werd Association Athlétique Louviéroise opgericht, dat enkele maanden later, in 1913, aansloot bij de KBVB en stamnummer 93 kreeg. Het speelde in groen-witte kleuren. Hun bijnaam was “Les Loups” (de wolven) en speelde in het Stade du Tivoli. 

In 1937 kreeg de Henegouwse club bij zijn 25-jarig bestaan de koninklijke titel en werd Royal Association Athlétique Louviéroise, afgekort R.A.A.L. Datzelfde jaar bereikte La Louvière voor het eerste de nationale Derde Klasse. De club bleef daar enkele decennia spelen, op een paar keer een degradatie naar Vierde Klasse na. In 1968 zakte La Louvière opnieuw naar Vierde Klasse, maar de club behaalde de volgende seizoenen goede resultaten. In 1968-’69 behaalde de ploeg direct de titel in zijn reeks in Vierde, het seizoen erop herhaalde men dit in Derde klasse, zodat de R.A.AL. in 1970 voor het eerst in de Tweede Klasse kon aantreden, waar men onmiddellijk een vijfde plaats behaalde.

De opgang van La Louvière werd nog even onderbroken toen men in 1973 laatste werd in Tweede en nog even wegzakte naar Derde. Dat seizoen haalde La Louvière echter een derde plaats en kon dankzij een eindronde in 1974 na één seizoen terugkeren in Tweede. In 1975 speelde La Louvière dankzij een derde plaats in Tweede Klasse opnieuw een eindronde, die de club opnieuw won. Zo kon de club in 1975-’76 voor het eerst aantreden in de Eerste Klasse. De club eindigde daar 14de op 19 teams, maar werd omwille van competitiefraude (de zaak Jurion) tot een degradatie veroordeeld. Na één seizoen keerde de club echter dankzij een eindronde opnieuw terug in Eerste Klasse. De ploeg kende het echter moeilijk en degradeerde na twee seizoenen weer naar Tweede in 1979. In 1984 zakte de club verder weg en zou tot 1993 in Derde Klasse spelen.

In 1993 haalde La Louvière weer een titel in zijn reeks en na zes jaar in Tweede Klasse slaagde de club in 1999 er opnieuw in een promotie naar Eerste Klasse te bemachtigen. De ploeg draaide in de competitie in de staart of middenmoot mee, maar in de Beker van België was de club in 2003 wel succesvol, toen men de finale won van St.-Truiden. Zo mocht La Louvière Europees voetballen tegen het Portugese Benfica. Na een knap 1-1 gelijkspel verloren “de Wolven” met 0-1 en werden in de eerste ronde uitgeschakeld.

Het seizoen 2005-’06 werd het voor de club een bewogen seizoen, zowel op sportief, financieel, en extra-sportief gebied. Op 3 oktober 2005 werd trainer Emilio Ferrera ontslagen na een 4 op 27 in de competitie. Gilbert Bodart volgde hem op. Ruim vier maanden later moest ook hij het veld ruimen wegens zijn vermeende betrokkenheid bij een gokschandaal. Op 5 februari 2006 noemde het televisieprogramma Panorama La Louvière als voornaamste club in een omkoopschandaal rond de Chinese zakenman Zheyun Ye. De aantijging luidde dat meerdere spelers, trainer Bodart, manager Gilles Benoit, advocaat Laurent Denis en makelaar Pietro Allatta geld ontvingen van de Chinese gokmaffia om wedstrijden te verliezen of op een bepaalde score te laten uitlopen. Alle genoemde personen reageerden ontzet en overwogen gerechtelijke stappen wegens smaad. De club en de gemeente reageerden in eerste instantie woedend op de programmamakers, als zou de kleine Waalse club met opzet beklad worden. Bodart bekende later echter dat inderdaad wedstrijden van de club verkocht waren. De daaropvolgende speeldagen bleef de club het ook op sportief gebied moeilijk hebben en bezette een afgetekende laatste plaats in de eindstand met zo een dreigende degradatie naar Tweede Klasse. Op 24 april 2006 maakte de licentiecommissie van de voetbalbond bovendien bekend dat La Louvière geen licentie zou krijgen voor volgend seizoen in Eerste Klasse. La Louvière dreigde zo naar Derde Klasse te degraderen, wat in juni effectief bevestigd werd in beroep.

Voor het seizoen 2006-’07 werd Patrick Thairet als trainer aangesteld. In december 2007 droeg voorzitter Filippo Gaone zijn macht over aan Bruno Sita. De club had een heel moeilijk seizoen en eindigde op een veertiende plaats en moest het behoud verzekeren in de eindronde, waarin het won van Rupel Boom.

In 2007-’08 streed de club mee voor de titel en stond lange tijd op de eerste plaats, maar moest deze aan het einde van het seizoen toch aan KSK Ronse laten. In het seizoen 2008-’09 ging het opnieuw slechter met de club en La Louvière stond bijna het hele seizoen op een degradatieplaats. Wegens de aanhoudende financiële problemen maakte de club naar het einde van het seizoen 2008-’09 bekend dat het de schrapping zou aanvragen aan de voetbalbond. De speeldag na het nieuws won de club nog met 2-1 van Francs Borains en raakte zo eindelijk weg van de degradatieplaats.

Op 29 mei 2009 werd bekendgemaakt dat La Louvière omwille van financiële problemen een fusie zou aangaan met R.A.C.S. Couillet (stamnummer 94). De fusieclub kreeg de naam Football Couillet-La Louvière. In juli 2009, na afloop van de competitie, besliste de voetbalbond na een klacht van S.C. Wielsbeke om al de gespeelde matchen van La Louvière uit de tweede competitiehelft te schrappen. Wielsbeke had immers moeten degraderen, maar vond dat La Louvière ten onrechte de terugronde had mogen spelen, ondanks zijn schuldenlast.

Bron: Rudolphous

Foto’s: Geert Onraet, Panini Football 76

Video: YouTube

R.A.A.L. ergens in de jaren 70

In 1976.

Samenvatting Finale Beker van België 2003: R.A.A. LOUVIEROISE – STVV 3-1