In 1908 werd Excelsior FC Hasselt opgericht dat zich aansloot bij de UBSSA en kreeg later stamnummer 37 toegekend. Excelsior bereikte reeds in 1911 de nationale bevorderingsreeksen, toen de Tweede Klasse en speelde er drie seizoenen tot de Eerste Wereldoorlog. In 1921 keerde de club terug in Tweede Klasse en kon er tot het seizoen 1924-’25 blijven. Een jaar later mochten de groen-witten weer naar de nationale afdelingen, toen een nieuwe Derde Klasse werd ingericht die voortaan als bevorderingsniveau zou dienen. Hasselt bleef daar spelen tot men in 1929-’30 kampioen werd en opnieuw naar Tweede Klasse promoveerde. Het verblijf duurde daar nu drie jaar, tot 1933 toen men de koninklijke titel kreeg en zich Royal Excelsior FC Hasselt mocht noemen. In 1938, vlak voor de Tweede Wereldoorlog, speelde men opnieuw kampioen en promoveerde men opnieuw naar Tweede Klasse.
Bij het begin van de jaren 50 zakte de club echter vlug weg. In 1951 degradeerde men immers opnieuw naar Derde Klasse, een seizoen later moest men ondanks een achtste plaats opnieuw zakken. Bij grote competitiehervormingen werd een nieuwe Vierde Klasse gecreëerd als bevorderingsklasse en werd het aantal teams en reeksen in de hogere reeksen gereduceerd, waardoor veel clubs een niveau moesten zakken. Excelsior bleef in Vierde Klasse hangen en zakte in 1955 zelfs weg naar de Limburgse Eerste Provinciale. De club kon in 1957, na twee seizoenen, terugkeren in Bevordering.

In 1964 fusioneerde Excelsior met Hasseltse V.V. dat stamnummer 65 droeg. De fusieclub werd Sporting Club Hasselt, dat met stamnummer 37 van Excelsior verder speelde. De clubkleuren werden groen-wit-blauw, naar het groen-wit van Excelsior en het blauw-wit van Hasseltse.

Bron: LimoWreck

Foto: Weekblad SportClub  

In 1949