Florimond Vanhalme, geboren in Sint-Andries Brugge op 21 maart 1895, speelde zijn volledige carrière voor Cercle Brugge. Hij maakte zijn debuut in het eerste elftal van de vereniging op 5 mei 1912 in een bekerwedstrijd op het veld van Excelsior Brussel. Cercle won met 1-4 en Vanhalme scoorde meteen een doelpunt. Het seizoen daarna werd hij basisspeler en speelde de finale van de Beker van België tegen Union Saint-Gilloise (3-2 verlies). Cercle haalde de dubbel (landstitel + beker) in het seizoen 1926-’27 en werd ook nog eens landskampioen in het seizoen 1929-’30. Vanaf het seizoen 1928-’29 fungeerde Vanhalme als aanvoerder van de ploeg eveneens als trainer. Zijn laatste wedstrijd speelde hij op 21 februari 1931 op het veld van Daring Brussel. In totaal speelde de middenvelder 320 competitiewedstrijden voor Cercle, waarin hij 33 keer scoorde.

Vanhalme debuteerde voor de Rode Duivels op 5 mei 1921 in een met 2-3 verloren vriendschappelijke wedstrijd thuis tegen Italië. Hij nam met de olympische ploeg deel aan de Spelen van 1928 waar hij aantrad in de wedstrijden tegen Luxemburg (3-5 winst) en in de kwartfinale tegen Argentinië (3-6 verlies). In beide matchen was hij kapitein dat hij bleef tot zijn laatste interland: België-Frankrijk op 25 mei 1930.

Na zijn actieve loopbaan werd hij trainer van Cercle tot en met het seizoen 1936-’37. Tijdens de oorlogsjaren was hij in het seizoen 1940-’41 nog eens coach van Cercle. Later trainde hij nog het Nederlandse VC Vlissingen, Kortrijk Sport en FC Knokke.

Florimond Vanhalme overleed in Oostende op 4 juli 1979. Hij werd 84 jaar.

Bron: Mr Green71

Foto: Soccernostalgia