Jean Plaskie, die geboren werd in het Brusselse Haren op 24 augustus 1941, begon bij de jeugd van SFC Haren te voetballen samen met zijn broer. Hij was een grote sterke middenvelder die aanvallend was ingesteld en werd opgemerkt door scouts van RSC Anderlecht. Plaskie maakte in 1959 op 18-jarige leeftijd zijn debuut bij het A-elftal, maar verzeilde al gauw op de bank en uiteindelijk zelfs bij de reserven. Er leek geen toekomst bij Anderlecht weggelegd voor hem, die op het punt stond de club te verlaten. Maar wanneer Martin Lippens in de verdediging met een blessure uitviel, werd Plaskie zijn vervanger en bleek dan toch een uitstekende verdediger te zijn. Plaskie besloot dan maar om bij Anderlecht te blijven.
In 1962 speelde hij voor de eerste keer landskampioen met Anderlecht en werd dit uiteindelijk nog vijf keer. Sportief verliep alles vlot, maar zijn relatie met de club vertroebelde. Plaskie ging regelmatig in de clinch met collega’s, deed moeilijk rond zijn salaris en dreigde meermaals om Anderlecht te verlaten. Maar door zijn goede vriendschap met Paul Van Himst bleef hij bij de Brusselaars.
In 1971 begon hij aan het nieuwe seizoen onder coach Georg Kessler. Lang duurde het seizoen niet voor Plaskie, want de verdediger raakte geblesseerd en kreeg ruzie met de trainer omdat deze vond dat hij slecht had gespeeld in een Europese match tegen een Poolse ploeg. Jean Plaskie gaf hem ongelijk en verliet meteen de club. Hij besloot uiteindelijk om zijn carrière als voetballer te beëindigen ook door blessureleed. Hij speelde ongeveer 12 jaar, van 1959 tot 1971, voor de eerste ploeg van RSC Anderlecht.

Als verdediger werd hij ook een vaste waarde bij de Rode Duivels en speelde in totaal 33 keer voor België.

Na zijn actieve loopbaan werden de plooien glad gestreken en werd hij onder meer jeugdtrainer bij Anderlecht.  

Op 76-jarige leeftijd overleed Jean Plaskie in Strombeek-Bever op 18 september 2017.

Bron: Zotteteen1, Het Laatste Nieuws 

Foto: Michael H.