PAPPAERT, Jules

//PAPPAERT, Jules
PAPPAERT, Jules2018-01-19T12:58:01+00:00

Jules Pappaert werd in Ukkel geboren op 5 november 1905 en speelde in zijn loopbaan als verdediger het langst bij Union Saint-Gilloise.

Hij was in de jaren 30 de kapitein van het elftal van Union, waarmee hij in 1933, 1934 en 1935 landskampioen werd. In die periode bleef Union 60 wedstrijden op rij ongeslagen in de hoogste afdeling. Bij Union speelde Pappaert twee periodes: van 1923 tot 1928 en van 1930 tot 1938. In totaal speelde hij 214 wedstrijden in de Eerst Klasse en scoorde 22 doelpunten. Hij speelde ook twee seizoenen (1928-1930) bij Daring Club Bruxelles, waar ook zijn broer Joseph aangesloten was. Na zijn tweede passage bij Union ging Pappaert tot 1941 de kleuren verdedigen van Enghien Sport. Nadien volgde nog Fléron FC (1941-’42) om terug te keren naar Enghien waar zijn carrière in 1945 noodlottig werd beëindigd.

Tussen 1932 en 1934 werd hij vier keer geselecteerd voor de nationale ploeg.

Jules Pappaert overleed op amper 40-jarige leeftijd na een hartaanval op 30 december 1945 in het Henegouwse Enghien.

Sinds 1953 werd ieder jaar de Trofee Jules Pappaert uitgereikt, door La Dernière Heure, aan de club uit 1ste, 2de of 3de Klasse die de langste, onafgebroken reeks met ongeslagen wedstrijden neerzette.

Bron: Mikey 111

Foto: Unionhisto