DEPREZ, Daniël

//DEPREZ, Daniël
DEPREZ, Daniël 2018-02-26T18:15:40+00:00

Daniël Deprez werd in de Izegemse deelgemeente Emelgem op 22 november 1933 geboren.

Als jonge gast was hij lid van de Emelgemse atletiekclub Emelo. Met zijn lange benen was hij een goed hoogspringer. Met zijn oudere broer André als voorbeeld zou hij toch voor voetbal kiezen. Omwille van zijn grote gestalte en zijn talent sloeg hij de categorie van de scholieren over en werd onmiddellijk junior. Halverwege het seizoen 1949-’50 kreeg hij als 17-jarige een kans in de eerste ploeg van het plaatselijke Emelgem. Zijn trainer was de welbekende Rik Isemborghs, oud-internationaal en oud-Beerschotter. 
Deprez was een polyvalente voetballer. Hij speelde voornamelijk in het midden of als “inside” (een beetje de huidige 8 of 10) zowel rechts naast zijn broer André als op links. Technisch was hij heel sterk, een fijne baltoets, de man van de lange, juiste voorzet. Dat de West-Vlaming talent had, merkten ook zijn oversten in het leger. Hij werd net als zijn broer André militair-internationaal. Hij werd ook uitgenodigd bij Club Brugge om in het toenmalig gerenommeerde Brugse Paastornooi de blauw-zwarte trui aan te trekken. Hij heeft ook nog met de nationale beloftenploeg (20-23j) getraind. Allemaal merkwaardige referenties voor een gast uit een lagere afdeling. 
In mei 1954 werd Daniël Deprez, ondertussen bij FC Izegem, kampioen in 3de Nationale. De laatste match was op Cercle Brugge. De ‘borstelmakers’ wonnen met 0-1 en de titel was binnen. Ofschoon Daniël geen goede match speelde scoorde hij met een afstandsschot op 10 minuten voor het einde het beslissend doelpunt en promoveerde zo naar 2de Nationale. 
Van de euforie zou Deprez maar één seizoen kunnen genieten. Op de laatste wedstrijd in en tegen rechtstreekse concurrent Sint-Truiden werd met 2-1 verloren. Daniël tuimelde met Izegem terug naar Derde.
Deprez kreeg heel wat aanbiedingen: Cercle Brugge, FC Beringen, E. Aalst en La Gantoise hengelden met mooie contracten naar hem. Maar hij bleef bij Izegem tot in 1961. Toen stapte hij over naar Eendracht Aalst dat in Eerste klasse voetbalde en scoorde 13 maal. Na dat ene jaar vertrok hij naar Derdeklasser SV Waregem en promoveerde hij meteen naar 2de Nationale waar de Izegemnaar 17 doelpunten maakte.
Na twee jaar Waregem volgden twee seizoenen Racing Gent, gevolgd door twee jaar speler-trainer bij Racing Harelbeke. Zijn grote voetbalcarrière was dan wel achter de rug.
Zijn trainersloopbaan leek gelanceerd. Met de provinciale juniores van KFC Izegem werd hij nationaal kampioen van België in 1970. In de halve finale versloeg zijn ploeg Sporting Anderlecht. Als blijk van waardering mocht hij het daaropvolgend jaar het eerste elftal trainen waar heel wat juniores uit zijn kampioenenploeg een kans kregen.
Daarna trainde hij nog ploegen uit de omgeving zoals FC Moen, Hulste Sportief en Ingelmunster.

Daniël werd nooit profvoetballer. Hij combineerde zijn voetballoopbaan met een job in de schoeiselnijverheid. Tot zijn pensioen werkte hij daarna bij de technische dienst van de RTT (Regie van Telegraaf en Telefoon) in Izegem. 

Daniël Deprez overleed op 2 september 2009. Hij werd bijna 76 jaar.

Bron & Foto: Izegemse Heemkundige Kring Ten Mandere, Nieuwsbrief 35 (2017), Bart Blomme            (info: Freddy Seynaeve)