DE SAEDELEER, Rik

//DE SAEDELEER, Rik
DE SAEDELEER, Rik2017-11-29T20:27:39+00:00

Rik werd geboren als Dominicus De Saedeleer in Mechelen op 17 januari 1924. 

Van 1939 tot 1954 speelde hij voor de eerste ploeg van Racing Mechelen. Ook zijn vader en grootvader waren in de groen-witte club actief. Op 15-jarige leeftijd werd hij reeds geselecteerd voor de eerste ploeg. Hij droomde toen van zijn allereerste optreden in de stadsderby tegen KV Mechelen, maar het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog strooide roet in het eten. 

Als voetballer was Rik De Saedeleer een aanvallende binnenspeler. Hij was een uitstekend voetballer en Racing Mechelen toen een topclub, maar hij heeft het, in tegenstelling tot enkele ploeggenoten, nooit geschopt tot een officiële interland van de Rode Duivels. Op 1 maart 1949 stond hij opgesteld in een oefenwedstrijd van België tegen de London Combination, een elftal van Londense profs. In een wedstrijd tegen het Nederlands elftal anderhalve week later maakte hij geen deel uit van het elftal van de Rode Duivels.

De Saedeleer werd in 2004 unaniem verkozen tot meest verdienstelijkste speler van Racing Mechelen ooit.

Na zijn voetbalcarrière ging De Saedeleer de journalistiek in. Hij had een column in Het Laatste Nieuws en wilde eigenlijk trainer worden. In 1958 werd hij door oud-teamgenoot Remy Van de Kerckhove benaderd om hem te vervangen als voetbalverslaggever bij het N.I.R. de latere B.R.T. Alhoewel hij formeel in dienst was als regisseur is hij het bekendst geworden door 40 jaar lang vele voetbalwedstrijden voor de televisie te verslaan.

Rik De Saedeleer werd één van de bekendste medewerkers die de Vlaamse televisie ooit gehad heeft. Als oud-speler kenmerkten zijn verslagen zich door een grote kennis van zaken, maar ook door een groot inlevingsvermogen. Regelmatig gaf hij vanaf de commentaarpositie aanwijzingen aan de spelers, soms nog met succes ook. Zo riep hij tijdens het verslag van een Europa Cup-wedstrijd van Anderlecht eens: “Jef, doe eens iets” waarop Jef Jurion de bal voor het eerst van zijn leven met links van grote afstand in het doel schoot.

Ook werd De Saedeleer bekend door de enthousiaste, humorvolle wijze van commentaar geven. Toen België in 1982 de wereldkampioen Argentinië versloeg en Erwin Vandenbergh het doelpunt maakte, riep hij in extase: Goooaaaaaaal! Goal! Goal! Goal! Deze uitspraak is in België nog steeds alom bekend. Een onbelangrijke wedstrijd als Bulgarije-Zuid Korea tijdens het WK van 1986 werd door zijn verslag een belevenis. Omdat veel van de Koreaanse spelers Kim heetten gaf hij ze een nummer: “De bal gaat van Kim 1 naar Kim 4”. En de wedstrijd speelde zich af in de stromende regen: “Mijn papieren zijn helemaal natgeregend… Ik hoop dat mijn bankbiljetten nog leesbaar zijn…”

Zijn bekendste commentaar leverde hij waarschijnlijk tijdens de WK kwalificatiewedstrijd, op 20 november 1985, van de Rode Duivels tegen Oranje in de Rotterdamse Kuip. België had 1-0 thuis gewonnen maar stond in de terugwedstrijd 2-0 achter waardoor de Hollandse supporters al zongen ‘Wij gaan naar Mexico’. Vijf minuten voor tijd vond dan het moment plaats dat voor veel Belgische voetballiefhebbers nog steeds de mooiste herinnering is: “Ze gaan lopen, ze gaan lopen! ’t Is niet te geloven! En dan, volledig in paniek: “DAAR IS EM! DAAR IS EM! Ik weet zelfs niet wie het is, maar we zijn alweer op weg naar Mexico! Is’t Georges Grün? Dat zou kunnen. Geor-ges Grün! Oh! ’t Is om er geel van te worden! Het kon niet blijven duren, het kon niet blijven duren.. Ja Georges. Danke Georges.” Georges Grün was in de 46e minuut ingevallen om de boomlange debuterende spits John Van Loen, de vrees voor België, uit de wedstrijd te houden. Andere van zijn vele bekend geworden uitspraken waren: “DAG MOEDER…!”, “…Moet er nog zand zijn?” en “..Oei oei, dit wordt de ramp van Kontich!” (vermoedelijk refererend aan de treinramp van Kontich in 1908)

Toch was Rik De Saedeleer ook wel omstreden. Tijdens het WK van 1986 leverde hij wel erg veel kritiek op Enzo Scifo, en toen deze tegen de Sovjet-Unie gelijk maakte was het commentaar zeer onderkoeld, terwijl de volgende gelijkmaker door Jan Ceulemans werd bejubeld als hadden de Rode Duivels de Wereldbeker gewonnen.

Na het WK van 1998 ging De Saedeleer met pensioen.

In 2008 kreeg hij de Vlaamse Televisie Carrière Ster uitgereikt door de Vlaamse Televisie Academie. Nog in 2008 werd bekend dat Rik De Saedeleer zijn come-back zou maken op het scherm. Hij becommentarieerde wedstrijden voor het EK op VT4. In het najaar van 2011 kwam het boek “Rik De Saedeleer. De stem van ons voetbal” uit, geschreven door Carl Huybrechts over de memoires van de sportverslaggever. 

Rik De Saedeleer overleed na een langdurige ziekte op 3 maart 2013 in een ziekenhuis in Knokke. Hij werd in intieme familiekring begraven. Zijn overlijden werd op 5 maart 2013 bekendgemaakt. Rik werd 89 jaar.

Bron: Maarten1963

Foto’s: Gazet van Antwerpen, KRC Mechelen, Sporza

Bron: YouTube

Rik De Saedeleer bekroond voor zijn carrière op het Gala van de Gouden Schoen in 2012