Mathieu Bragard, die in het Waalse Bernister (Malmedy) geboren werd op 10 maart 1895, sloot zich in de zomer van 1911 aan als “centervoor” (aanvaller) bij CS Verviers. Hij speelde er als 16-jarige al enkele wedstrijden mee in het eerste elftal toen de club op het einde van het seizoen 1911-’12 kampioen werd in Tweede Klasse. Het daaropvolgende jaar verwierf hij een vaste basisplaats en scoorde hij twaalf doelpunten.

In 1914, net voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, speelde Bragard zijn eerste wedstrijd met het nationaal elftal. Na de hervatting van de voetbalcompetitie in 1919 beleefde hij zijn beste seizoenen. Hij was een vlot scorende speler en eindigde steeds in de top van de topschutterslijsten. Bragard speelde tot 1921 nog zes wedstrijden met de Rode Duivels waar hij vijf doelpunten maakte. Op de Olympische Zomerspelen van 1920 in Antwerpen werd hij met de ploeg olympisch kampioen. Hij speelde mee in de halve finale tegen Nederland, waarin hij scoorde, en in de finale tegen het voormalige Tsjecho-Slowakije.

Bragard bleef nog in Eerste Klasse voetballen tot in 1924, het moment dat Verviers terug naar Tweede Klasse degradeerde. In totaal speelde hij 132 wedstrijden in de hoogste afdeling en maakte hierbij 61 doelpunten.
Na zijn voetbalcarrière nam hij de leiding op zich van de familiale onderneming die gespecialiseerd was in het vervaardigen van stoffen. In Verviers is een straat naar hem vernoemd. 

Mathieu Bragard stierf op 19 juli 1952 in Verviers. Hij werd slechts 57 jaar.

Bron: Sonuwe

Foto: Soccernostalgia